Helena slak (Anatome helena)

(Klik voor vergroting)

Last van slakken in je aquarium? Ga deze dan te lijf met een andere, steeds populairder wordende slak: de Anatome Helena. Ook wel “Assassin snail” genoemd (voorheen Clea Helena). Dit is een slaketende slak die zelfs de Puntslak of Torenslak te pakken krijgt. Hij lust alle slakken, maar je Appelslakken en zijn eigen soort zijn veilig. Een goed alternatief dus voor bijvoorbeeld Kogelvisjes of Botia’s. Deze slakkensoort wordt steeds populaire onder de aquarianen door zijn dieet, interessante kleuren en zijn kleine formaat.

De Anatome Helena behoord tot de familie Buccinidea Rafinesque en is in 1847 tot de Anatome Helena bestempeld. Ze zijn oorspronkelijk afkomstig uit Zuidoost Azië en wonen er in kleine rivieren, meren en vijvers. Het is een slak die in zoet water leeft. De slak heeft een druppelvormig gedraaid huisje met groeven. Het is een dikke schelp die bruin/beige/gelig van kleur is. Er zijn verschillende kleurvariaties mogelijk; ze kunnen uni gekleurd zijn, of hebben bruine zijdelinkse strepen. Het huisje heeft ongeveer 6 draaiingen, hoe ouder en groter de slak, hoe meer draaiingen ze hebben. Het lichaampje is beige van kleur met grijze spikkels. De slak wordt ongeveer 2 tot 3 cm groot.

Aquarium

De Anatome Helena leeft graag in temperaturen van 22 tot 30 graden celsius en hebben een levensduur van 2 á 5 jaar. Ze kunnen in hard en zacht water worden gehouden, maar zoals bij alle slakken wordt het huisje mooier als het water wat harder is. De slak kan solitair in je aquarium leven, maar ze zijn liever met 2 of meer. In een aquarium is ongeveer 1 slak per 10 liter water aan te raden. Ze gaan goed samen met gezelschapsvissen en garnalen, maar het is natuurlijk duidelijk dat het niet verstandig is om ze samen met slaketende vissen te houden!

Geslachtsonderscheid

Vrouwtjes zijn groter en robuuster, en hebben bredere zwarte strepen als de mannetjes.

Voedsel

Andere slakkensoorten zoals Posthoornslakken, Torenslakken, Ramshorenslakken, Poelslakken en jonge Appelslakken. Er wordt actief gejaagd, maar ook vanuit een verdekte opstelling. Vaak zie je de Anatome Helena bijna volledig ingegraven wachten tot er een prooi langskomt, waarbij alleen de kleine slurfachtige mond zichtbaar is. Als er een geschikte prooi langs komt, wordt deze gegrepen en wordt er een verlammend gif geïnjecteerd. Hierdoor worden de ingewanden van de prooi ook vloeibaar, en daarna uit de schelp gezogen. Anatome Helena’s eten ongeveer 1 slak per dag, hebben een voorkeur voor Posthoornslakken en eten geen soortgenoten.
Het zijn tevens ook aaseters, maar zelfs dode soortgenoten worden niet gegeten. Grotere slakken worden ook wel in groepen aangevallen. Anatome Helena zijn carnivoren; bij gebrek aan slakken als voedsel kunnen ook bloedwormen of visvoer worden gegeven.

Opmerking: Er zijn gevallen bekend waarbij garnalen ten prooi zijn gevallen aan de Anatome Helena.
Normaal gesproken wordt er niet actief gejaagd op gezonde garnalen.